داده هاي ژنتيكي نشان داده اند كه يك پروتئين مي تواند كليدي براي ميزان تلفات آنفلوانزاي همه گير باشد.
مترجم: فروغ حمیدی راد
ویرایش- بازسازی و عکس از: پرهام جبارزاده

اين گروه نزديك به 170 نوع از آنفلوانزاي مرغي را رمزگشايي كردند. اين مطالعه نشان داد كه در يك پروتئين خاص ناحيه اي وجود دارد كه به ويروس H5N1 براي نابود كردن ميزبان كمك مي كند. اپيدمي آنفلوانزاي انساني از ويروس آنفلوانزاي مرغي مورد توجه همه است و ويروس شناسان از دانستن اينكه چرا بعضي از ويروسهاي شناخته شده خطرناكتر از بقيه هستند، نا اميد شده اند. كد ژنتيكي اين ويروسها راز هايي را در خود پنهان دارد بطوريكه تا بحال دانشمندان تنها تعداد كمي از توالي ژنهاي آنفلوانزا را بدست آورده اند. اكنون Clayton navae از محققان بيمارستان در ممفيس، تنسي ايالات متحده ، و همكارانش اطلاعات ما را از ويروس آنفلوانزاي مرغي دو برابر نمودند. اين تيم از يك بانك داراي حدود 7000 نمونه ي ويروسي از اردكها، مرغهاي خانگي و بقيه پرندگان از سراسر جهان استفاده كردند. اين نمونه ها در طي سي سال گذشته توسط Robert Webster يك محقق در زمينه ي بيماريهاي واگيردار در بيمارستان St jude جمع آوري شده بودند.
اين تيم كد ژنها را از 169 ژن كامل ويروس آنفلوانزا و تعداد زيادي از توالي هاي خاص واقع در ميان آنها نتيجه گيري كردند و نتيجه تحقيق خود را در نشريه ساينس بچاپ رسانيدند. آنها هر توالي را با توالي ديگر و با توالي هاي تعيين شده قبلي مقايسه كردند و اطلاعاتي بدست آوردند كه چرا بعضي از اين ويروس ها از بقيه بيماري زا ترند. محققان نشان دادند كه كليد بيماريزايي بيشتر H5N1 به پروتئين NS1 بر مي گردد كه مانع فعاليت هاي ضد ويروسي ، گرديده لذا باعث ايجاد عواقب وخيم در ميزبان مي گردد. اين پروتئين توانست توضيح بدهد كه چرا بعضي از ويروسها براي بشر خطرناكتر هستند. پروتئين NS1 به داشتن يك ويژگي در ويروس آنفلوانزاي مرغي منجر مي شود كه يك نوع متفاوت با اغلب ويروسهاي آنفلوانزاي انساني است.
توانايي اتصال ويروس
اين تيم نشان داد كه آنفلوآنزاي مرغي H5N1 كه بين سال هاي 1997 و 2004 باعث مبتلا شدن اسيايي ها گرديده است شكلي از پروتئين پرنده اي NS1 را داراست. انفلوآنزاي 1918 همين پروتئين را ولي از نوع منحصربفردش را داشت . پروتئين پرنده يك تشابه غيرعادي داشت. با وجود مقابله با اين ويروسها اييدمي در انسان در سالهاي 1957 و 1968 افراد زيادي را مبتلا كرد. اين گروه اضافه كرد كه NS1 پرندگان مي تواند به 30 پروتئين در انسان بپيوندند، در صورتي كه آنفلوآنزاي انساني تنها به تعداد معدودي پروتئين مي پيوندد.
مقصود محققان اين است كه اين موضوع به وارد شدن ويروسها و پروتئين هايشان و نهايتا آسيب سلولها كمك مي كند. 11 پروتئين شناخته شده در ويروسهاي آنفلوانزا وجود دارد. در مطالعات پيشين H5N1 پروتئين هاي هماگلوتينين و نويرامينيداز كه بر روي سطح ويروس قرار دارند مطالعه شده اند و فعاليت بيماري زايي اين ويروس مستقيماً به اين دو پروتئين نسبت داده مي شود. ولي محققين نشان دادند كه پروتئين هاي ديگري همچون NS1 نيز نقش مهمي در بيماري زايي ويروس ايفا مي كنند.
شجره نامه:
محققان يك راه آسانتر براي مقايسه كردن ويروس آنفلوانزاي مرغي با بقيه كشف كردند. يك روش وجود دارد: "پروتئوتايپينگ".
آنها به جاي مقايسه كردن اطلاعات بدست آمده از ژنها، اين اطلاعات را در مورد پروتئينها به كار بردند و سپس در طبقه بندي ويروسها در يك درخت تكاملي استفاده شدند. با اين كمكها، محققان خطرناك بودن اين ويروس براي انسان را ثابت كردند. Osterhaus مي گويد: اين روش جديد پروتئوتايپينگ خيلي قدرتمند است. اين مطالعات سئوالات برجسته را در مورد جريان ظاهر شدن H5N1 جواب نمي دهد:
آيا ويروسها توانايي جهش آسانتر بين افراد را بدست خواهند آورد؟
منبع:
Obenauer J.C., et al. Science10.1126 /science.1121586 (2006).
|
22 بهمن 1384 |



